ła-sko-daw-czo-ść

łaskodawczość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: łaskodawczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łaskodawczościmnoga dopełniaczżeński
łaskodawczościmnoga mianownikżeński
łaskodawczościmnoga biernikżeński
łaskodawczościmnoga wołaczżeński
łaskodawczościpojedyncza celownikżeński
łaskodawczościpojedyncza miejscownikżeński
łaskodawczościpojedyncza dopełniaczżeński
łaskodawczościpojedyncza wołaczżeński
łaskodawczościachmnoga miejscownikżeński
łaskodawczościamimnoga narzędnikżeński
łaskodawczościąpojedyncza narzędnikżeński
łaskodawczościommnoga celownikżeński
łaskodawczośćpojedyncza biernikżeński
łaskodawczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz