ka-ducz-no-ść

kaduczność (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kaduczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kaducznościmnoga dopełniaczżeński
kaducznościmnoga mianownikżeński
kaducznościmnoga biernikżeński
kaducznościmnoga wołaczżeński
kaducznościpojedyncza celownikżeński
kaducznościpojedyncza miejscownikżeński
kaducznościpojedyncza dopełniaczżeński
kaducznościpojedyncza wołaczżeński
kaducznościachmnoga miejscownikżeński
kaducznościamimnoga narzędnikżeński
kaducznościąpojedyncza narzędnikżeński
kaducznościommnoga celownikżeński
kaducznośćpojedyncza biernikżeński
kaducznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz