za-ła-twia-czu

załatwiaczu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: załatwiacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
załatwiaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
załatwiaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
załatwiaczapojedyncza biernikmęski osobowy
załatwiaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
załatwiaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
załatwiaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
załatwiaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
załatwiaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
załatwiaczemnoga mianownikmęski osobowy
załatwiaczemnoga wołaczmęski osobowy
załatwiaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
załatwiaczommnoga celownikmęski osobowy
załatwiaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
załatwiaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
załatwiaczówmnoga biernikmęski osobowy
załatwiaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
załatwiaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
załatwiaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
załatwiaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz