bren-kus

Brenkus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Brenkus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brenkuspojedyncza mianownikmęski osobowy
Brenkusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Brenkusapojedyncza biernikmęski osobowy
Brenkusachmnoga miejscownikmęski osobowy
Brenkusamimnoga narzędnikmęski osobowy
Brenkusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Brenkusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Brenkusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Brenkusommnoga celownikmęski osobowy
Brenkusowipojedyncza celownikmęski osobowy
Brenkusowiemnoga mianownikmęski osobowy
Brenkusowiemnoga wołaczmęski osobowy
Brenkusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Brenkusówmnoga biernikmęski osobowy
Brenkusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Brenkusymnoga biernikmęski zwierzęcy
Brenkusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Brenkus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Brenkus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brenkuspojedyncza mnoga mianownikżeński
Brenkuspojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Brenkuspojedyncza mnoga celownikżeński
Brenkuspojedyncza mnoga biernikżeński
Brenkuspojedyncza mnoga narzędnikżeński
Brenkuspojedyncza mnoga miejscownikżeński
Brenkuspojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz