węglar-ko-wie

Węglarkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Węglarek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Węglarekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Węglarkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Węglarkapojedyncza biernikmęski osobowy
Węglarkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Węglarkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Węglarkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Węglarkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Węglarkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Węglarkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Węglarkommnoga celownikmęski osobowy
Węglarkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Węglarkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Węglarkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Węglarkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Węglarkówmnoga biernikmęski osobowy
Węglarkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Węglarkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz