pi-śmien-ni-ka-mi

piśmiennikami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: piśmiennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
piśmiennicymnoga mianownikmęski osobowy
piśmiennicymnoga wołaczmęski osobowy
piśmiennikpojedyncza mianownikmęski osobowy
piśmiennikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
piśmiennikapojedyncza biernikmęski osobowy
piśmiennikachmnoga miejscownikmęski osobowy
piśmiennikamimnoga narzędnikmęski osobowy
piśmiennikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
piśmiennikimnoga biernikmęski zwierzęcy
piśmiennikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
piśmiennikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
piśmiennikommnoga celownikmęski osobowy
piśmiennikowipojedyncza celownikmęski osobowy
piśmiennikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
piśmiennikówmnoga biernikmęski osobowy
piśmiennikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
piśmiennikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz