wil-ko-wy-ju

wilkowyju (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wilkowyj

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wilkowyjpojedyncza mianownikmęski osobowy
wilkowyjapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wilkowyjapojedyncza biernikmęski osobowy
wilkowyjachmnoga miejscownikmęski osobowy
wilkowyjamimnoga narzędnikmęski osobowy
wilkowyjemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wilkowyjemnoga biernikmęski zwierzęcy
wilkowyjemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wilkowyjemnoga mianownikmęski osobowy
wilkowyjemnoga wołaczmęski osobowy
wilkowyjempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wilkowyjommnoga celownikmęski osobowy
wilkowyjowipojedyncza celownikmęski osobowy
wilkowyjówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wilkowyjówmnoga biernikmęski osobowy
wilkowyjupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wilkowyjupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz