szen-dzie-lo-rzu

Szendzielorzu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szendzielorz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szendzielorzpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szendzielorzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szendzielorzapojedyncza biernikmęski osobowy
Szendzielorzachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szendzielorzamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szendzielorzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szendzielorzemnoga biernikmęski zwierzęcy
Szendzielorzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szendzielorzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szendzielorzommnoga celownikmęski osobowy
Szendzielorzowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szendzielorzowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szendzielorzowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szendzielorzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szendzielorzówmnoga biernikmęski osobowy
Szendzielorzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szendzielorzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz