wdzi-ęk

wdzięk (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wdzięk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wdziękpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wdziękpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wdziękachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wdziękamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wdziękimnoga mianownikmęski rzeczowy
wdziękimnoga biernikmęski rzeczowy
wdziękimnoga wołaczmęski rzeczowy
wdziękiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wdziękommnoga celownikmęski rzeczowy
wdziękowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wdziękówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wdziękupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wdziękupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wdziękupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz