pu-ców

Puców (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Puc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pucpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Pucpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Pucapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Pucachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Pucamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Pucemnoga mianownikmęski rzeczowy
Pucemnoga biernikmęski rzeczowy
Pucemnoga wołaczmęski rzeczowy
Pucempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Pucommnoga celownikmęski rzeczowy
Pucowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Pucówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Pucupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Pucupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

puców (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: puc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pucpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pucpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pucachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pucamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pucemnoga mianownikmęski rzeczowy
pucemnoga biernikmęski rzeczowy
pucemnoga wołaczmęski rzeczowy
pucempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pucommnoga celownikmęski rzeczowy
pucowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pucówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pucupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pucupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pucupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Puców (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Puc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pucpojedyncza mianownikmęski osobowy
Pucapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Pucapojedyncza biernikmęski osobowy
Pucachmnoga miejscownikmęski osobowy
Pucamimnoga narzędnikmęski osobowy
Pucemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Pucemnoga biernikmęski zwierzęcy
Pucemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Pucempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Pucommnoga celownikmęski osobowy
Pucowipojedyncza celownikmęski osobowy
Pucowiemnoga mianownikmęski osobowy
Pucowiemnoga wołaczmęski osobowy
Pucówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Pucówmnoga biernikmęski osobowy
Pucupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Pucupojedyncza wołaczmęski osobowy

puców (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pucówa

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pucówmnoga dopełniaczżeński
pucówapojedyncza mianownikżeński
pucówachmnoga miejscownikżeński
pucówamimnoga narzędnikżeński
pucówąpojedyncza narzędnikżeński
pucówępojedyncza biernikżeński
pucówiepojedyncza celownikżeński
pucówiepojedyncza miejscownikżeński
pucówopojedyncza wołaczżeński
pucówommnoga celownikżeński
pucówymnoga mianownikżeński
pucówymnoga biernikżeński
pucówymnoga wołaczżeński
pucówypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz