wa-ńtu-cha

wańtucha (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wańtuch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wańtuchpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wańtuchpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wańtuchapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wańtuchachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wańtuchamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wańtuchempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wańtuchommnoga celownikmęski rzeczowy
wańtuchowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wańtuchówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wańtuchupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wańtuchupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wańtuchymnoga mianownikmęski rzeczowy
wańtuchymnoga biernikmęski rzeczowy
wańtuchymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz