ku-rzęt-ni-cza-ny

kurzętniczany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: kurzętniczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kurzętniczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
kurzętniczanmnoga biernikmęski osobowy
kurzętniczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
kurzętniczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
kurzętniczaniemnoga mianownikmęski osobowy
kurzętniczaniemnoga wołaczmęski osobowy
kurzętniczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
kurzętniczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kurzętniczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
kurzętniczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kurzętniczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kurzętniczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kurzętniczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
kurzętniczanommnoga celownikmęski osobowy
kurzętniczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kurzętniczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
kurzętniczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz