ugo-ści-cie-le

ugościciele (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ugościciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ugościcielpojedyncza mianownikmęski osobowy
ugościcielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ugościcielapojedyncza biernikmęski osobowy
ugościcielachmnoga miejscownikmęski osobowy
ugościcielamimnoga narzędnikmęski osobowy
ugościcielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
ugościcielemnoga biernikmęski zwierzęcy
ugościcielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
ugościcielemnoga mianownikmęski osobowy
ugościcielemnoga wołaczmęski osobowy
ugościcielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ugościcielimnoga dopełniaczmęski osobowy
ugościcielimnoga biernikmęski osobowy
ugościcielommnoga celownikmęski osobowy
ugościcielowipojedyncza celownikmęski osobowy
ugościcielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ugościcielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz