star-czo-ść

starczość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: starczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starczościmnoga dopełniaczżeński
starczościmnoga mianownikżeński
starczościmnoga biernikżeński
starczościmnoga wołaczżeński
starczościpojedyncza celownikżeński
starczościpojedyncza miejscownikżeński
starczościpojedyncza dopełniaczżeński
starczościpojedyncza wołaczżeński
starczościachmnoga miejscownikżeński
starczościamimnoga narzędnikżeński
starczościąpojedyncza narzędnikżeński
starczościommnoga celownikżeński
starczośćpojedyncza biernikżeński
starczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz