sędzie-jo-wi-cza-ny

sędziejowiczany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: sędziejowiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sędziejowiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
sędziejowiczanmnoga biernikmęski osobowy
sędziejowiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
sędziejowiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
sędziejowiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
sędziejowiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
sędziejowiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
sędziejowiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sędziejowiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
sędziejowiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sędziejowiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sędziejowiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
sędziejowiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
sędziejowiczanommnoga celownikmęski osobowy
sędziejowiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sędziejowiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
sędziejowiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz