mie-ńsze-wik

mieńszewik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mieńszewik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mieńszewicymnoga mianownikmęski osobowy
mieńszewicymnoga wołaczmęski osobowy
mieńszewikpojedyncza mianownikmęski osobowy
mieńszewikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mieńszewikapojedyncza biernikmęski osobowy
mieńszewikachmnoga miejscownikmęski osobowy
mieńszewikamimnoga narzędnikmęski osobowy
mieńszewikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
mieńszewikimnoga biernikmęski zwierzęcy
mieńszewikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
mieńszewikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mieńszewikommnoga celownikmęski osobowy
mieńszewikowipojedyncza celownikmęski osobowy
mieńszewikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mieńszewikówmnoga biernikmęski osobowy
mieńszewikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
mieńszewikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz