sztu-mian-ko

sztumianko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sztumianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sztumiancepojedyncza celownikżeński
sztumiancepojedyncza miejscownikżeński
sztumianekmnoga dopełniaczżeński
sztumiankapojedyncza mianownikżeński
sztumiankachmnoga miejscownikżeński
sztumiankamimnoga narzędnikżeński
sztumiankąpojedyncza narzędnikżeński
sztumiankępojedyncza biernikżeński
sztumiankimnoga mianownikżeński
sztumiankimnoga biernikżeński
sztumiankimnoga wołaczżeński
sztumiankipojedyncza dopełniaczżeński
sztumiankopojedyncza wołaczżeński
sztumiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz