szat-ni-cze

szatnicze (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: szatniczy

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szatniczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
szatniczemnoga biernikmęski zwierzęcy
szatniczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
szatniczegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
szatniczegopojedyncza biernikmęski osobowy
szatniczemupojedyncza celownikmęski osobowy
szatniczowiemnoga mianownikmęski osobowy
szatniczowiemnoga wołaczmęski osobowy
szatniczymnoga mianownikmęski osobowy
szatniczymnoga wołaczmęski osobowy
szatniczypojedyncza mianownikmęski osobowy
szatniczypojedyncza wołaczmęski osobowy
szatniczychmnoga dopełniaczmęski osobowy
szatniczychmnoga biernikmęski osobowy
szatniczychmnoga miejscownikmęski osobowy
szatniczymmnoga celownikmęski osobowy
szatniczympojedyncza narzędnikmęski osobowy
szatniczympojedyncza miejscownikmęski osobowy
szatniczymimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz