sta-ro-ży-to-ści

starożytości (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: starożytość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starożytościmnoga dopełniaczżeński
starożytościmnoga mianownikżeński
starożytościmnoga biernikżeński
starożytościmnoga wołaczżeński
starożytościpojedyncza celownikżeński
starożytościpojedyncza miejscownikżeński
starożytościpojedyncza dopełniaczżeński
starożytościpojedyncza wołaczżeński
starożytościachmnoga miejscownikżeński
starożytościamimnoga narzędnikżeński
starożytościąpojedyncza narzędnikżeński
starożytościommnoga celownikżeński
starożytośćpojedyncza biernikżeński
starożytośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz