san-to-rek

Santorek (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Santorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Santorekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Santorkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Santorkapojedyncza biernikmęski osobowy
Santorkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Santorkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Santorkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Santorkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Santorkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Santorkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Santorkommnoga celownikmęski osobowy
Santorkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Santorkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Santorkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Santorkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Santorkówmnoga biernikmęski osobowy
Santorkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Santorkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Santorek (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Santorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Santorekpojedyncza mnoga mianownikżeński
Santorekpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Santorekpojedyncza mnoga celownikżeński
Santorekpojedyncza mnoga biernikżeński
Santorekpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Santorekpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Santorekpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz