sta-ro-obrzędow-ca

staroobrzędowca (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: staroobrzędowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
staroobrzędowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
staroobrzędowcapojedyncza biernikmęski osobowy
staroobrzędowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
staroobrzędowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
staroobrzędowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
staroobrzędowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
staroobrzędowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
staroobrzędowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
staroobrzędowcommnoga celownikmęski osobowy
staroobrzędowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
staroobrzędowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
staroobrzędowcówmnoga biernikmęski osobowy
staroobrzędowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
staroobrzędowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
staroobrzędowcymnoga mianownikmęski osobowy
staroobrzędowcymnoga wołaczmęski osobowy
staroobrzędowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
staroobrzędowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz