ra-cła-wi-cza-ny

racławiczany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: racławiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
racławiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
racławiczanmnoga biernikmęski osobowy
racławiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
racławiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
racławiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
racławiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
racławiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
racławiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
racławiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
racławiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
racławiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
racławiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
racławiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
racławiczanommnoga celownikmęski osobowy
racławiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
racławiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
racławiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz