cze-bo-tar

Czebotar (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Czebotar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Czebotarpojedyncza mianownikmęski osobowy
Czebotarapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Czebotarapojedyncza biernikmęski osobowy
Czebotarachmnoga miejscownikmęski osobowy
Czebotaramimnoga narzędnikmęski osobowy
Czebotarempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Czebotarommnoga celownikmęski osobowy
Czebotarowipojedyncza celownikmęski osobowy
Czebotarowiemnoga mianownikmęski osobowy
Czebotarowiemnoga wołaczmęski osobowy
Czebotarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Czebotarówmnoga biernikmęski osobowy
Czebotarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Czebotarymnoga biernikmęski zwierzęcy
Czebotarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Czebotarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Czebotarzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Czebotar (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Czebotar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Czebotarpojedyncza mnoga mianownikżeński
Czebotarpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Czebotarpojedyncza mnoga celownikżeński
Czebotarpojedyncza mnoga biernikżeński
Czebotarpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Czebotarpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Czebotarpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz