pu-st-ce

pustce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pustka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pustcepojedyncza celownikżeński
pustcepojedyncza miejscownikżeński
pustekmnoga dopełniaczżeński
pustkapojedyncza mianownikżeński
pustkachmnoga miejscownikżeński
pustkamimnoga narzędnikżeński
pustkąpojedyncza narzędnikżeński
pustkępojedyncza biernikżeński
pustkimnoga mianownikżeński
pustkimnoga biernikżeński
pustkimnoga wołaczżeński
pustkipojedyncza dopełniaczżeński
pustkopojedyncza wołaczżeński
pustkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz