świ-ąto-bliw-ca

świątobliwca (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: świątobliwiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
świątobliwcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
świątobliwcapojedyncza biernikmęski osobowy
świątobliwcachmnoga miejscownikmęski osobowy
świątobliwcamimnoga narzędnikmęski osobowy
świątobliwcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
świątobliwcemnoga biernikmęski zwierzęcy
świątobliwcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
świątobliwcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
świątobliwcommnoga celownikmęski osobowy
świątobliwcowipojedyncza celownikmęski osobowy
świątobliwcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
świątobliwcówmnoga biernikmęski osobowy
świątobliwcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
świątobliwcupojedyncza wołaczmęski osobowy
świątobliwcymnoga mianownikmęski osobowy
świątobliwcymnoga wołaczmęski osobowy
świątobliwczepojedyncza wołaczmęski osobowy
świątobliwiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz