pu-bli-ko

publiko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: publika

słowoliczbaprzypadekrodzaj
publicepojedyncza celownikżeński
publicepojedyncza miejscownikżeński
publikmnoga dopełniaczżeński
publikapojedyncza mianownikżeński
publikachmnoga miejscownikżeński
publikamimnoga narzędnikżeński
publikąpojedyncza narzędnikżeński
publikępojedyncza biernikżeński
publikimnoga mianownikżeński
publikimnoga biernikżeński
publikimnoga wołaczżeński
publikipojedyncza dopełniaczżeński
publikopojedyncza wołaczżeński
publikommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz