bu-ńko

Buńko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Buńka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Buńcepojedyncza celownikmęski osobowy
Buńcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Buńkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Buńkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Buńkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Buńkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Buńkępojedyncza biernikmęski osobowy
Buńkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Buńkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Buńkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Buńkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Buńkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Buńkommnoga celownikmęski osobowy
Buńkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Buńkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Buńkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Buńkówmnoga biernikmęski osobowy

Buńko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Buńka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Buniekmnoga dopełniaczżeński
Buńcepojedyncza celownikżeński
Buńcepojedyncza miejscownikżeński
Buńkapojedyncza mianownikżeński
Buńkachmnoga miejscownikżeński
Buńkamimnoga narzędnikżeński
Buńkąpojedyncza narzędnikżeński
Buńkępojedyncza biernikżeński
Buńkimnoga mianownikżeński
Buńkimnoga biernikżeński
Buńkimnoga wołaczżeński
Buńkipojedyncza dopełniaczżeński
Buńkopojedyncza wołaczżeński
Buńkommnoga celownikżeński

Buńko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Buńko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Buńcepojedyncza celownikmęski osobowy
Buńcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Buńkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Buńkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Buńkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Buńkępojedyncza biernikmęski osobowy
Buńkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Buńkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Buńkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Buńkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Buńkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Buńkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Buńkommnoga celownikmęski osobowy
Buńkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Buńkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Buńkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Buńkówmnoga biernikmęski osobowy

Buńko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Buńko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Buńkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Buńkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Buńkopojedyncza mnoga celownikżeński
Buńkopojedyncza mnoga biernikżeński
Buńkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Buńkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Buńkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz