po-skro-mi-cie-lom

poskromicielom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: poskromiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poskromicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
poskromicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
poskromicielapojedyncza biernikmęski osobowy
poskromicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
poskromicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
poskromicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
poskromicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
poskromicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
poskromicielemnoga mianownikmęski osobowy
poskromicielemnoga wołaczmęski osobowy
poskromicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
poskromicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
poskromicielimnoga biernikmęski osobowy
poskromicielommnoga celownikmęski osobowy
poskromicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
poskromicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
poskromicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz