kun-cik

Kuncik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kuncik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kuncikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kuncikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kuncikapojedyncza biernikmęski osobowy
Kuncikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kuncikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kuncikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kuncikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kuncikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kuncikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kuncikommnoga celownikmęski osobowy
Kuncikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kuncikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kuncikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kuncikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kuncikówmnoga biernikmęski osobowy
Kuncikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kuncikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Kuncik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kuncik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kuncikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kuncikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kuncikpojedyncza mnoga celownikżeński
Kuncikpojedyncza mnoga biernikżeński
Kuncikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kuncikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kuncikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz