osi-ęci-nian

osięcinian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: osięcinianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
osięcinianmnoga dopełniaczmęski osobowy
osięcinianmnoga biernikmęski osobowy
osięcinianachmnoga miejscownikmęski osobowy
osięcinianamimnoga narzędnikmęski osobowy
osięcinianiemnoga mianownikmęski osobowy
osięcinianiemnoga wołaczmęski osobowy
osięcinianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
osięcinianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
osięcinianinapojedyncza biernikmęski osobowy
osięcinianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
osięcinianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
osięcinianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
osięcinianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
osięcinianommnoga celownikmęski osobowy
osięcinianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
osięcinianymnoga biernikmęski zwierzęcy
osięcinianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz