mia-nę

mianę (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: miana

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mianmnoga dopełniaczżeński
mianapojedyncza mianownikżeński
mianachmnoga miejscownikżeński
mianamimnoga narzędnikżeński
mianąpojedyncza narzędnikżeński
mianępojedyncza biernikżeński
mianiepojedyncza celownikżeński
mianiepojedyncza miejscownikżeński
mianopojedyncza wołaczżeński
mianommnoga celownikżeński
mianymnoga mianownikżeński
mianymnoga biernikżeński
mianymnoga wołaczżeński
mianypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz