ko-mór

komór (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: komora

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komorapojedyncza mianownikżeński
komorachmnoga miejscownikżeński
komoramimnoga narzędnikżeński
komorąpojedyncza narzędnikżeński
komorępojedyncza biernikżeński
komoropojedyncza wołaczżeński
komorommnoga celownikżeński
komorymnoga mianownikżeński
komorymnoga biernikżeński
komorymnoga wołaczżeński
komorypojedyncza dopełniaczżeński
komorzepojedyncza celownikżeński
komorzepojedyncza miejscownikżeński
komórmnoga dopełniaczżeński

Komór (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Komór

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Komorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Komorapojedyncza biernikmęski osobowy
Komorachmnoga miejscownikmęski osobowy
Komoramimnoga narzędnikmęski osobowy
Komorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Komorommnoga celownikmęski osobowy
Komorowipojedyncza celownikmęski osobowy
Komorowiemnoga mianownikmęski osobowy
Komorowiemnoga wołaczmęski osobowy
Komorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Komorówmnoga biernikmęski osobowy
Komorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Komorymnoga biernikmęski zwierzęcy
Komorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Komorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Komorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Komórpojedyncza mianownikmęski osobowy
Komórapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Komórapojedyncza biernikmęski osobowy
Komórachmnoga miejscownikmęski osobowy
Komóramimnoga narzędnikmęski osobowy
Komórempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Komórommnoga celownikmęski osobowy
Komórowipojedyncza celownikmęski osobowy
Komórowiemnoga mianownikmęski osobowy
Komórowiemnoga wołaczmęski osobowy
Komórówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Komórówmnoga biernikmęski osobowy
Komórymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Komórymnoga biernikmęski zwierzęcy
Komórymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Komórzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Komórzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Komór (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Komór

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Komórpojedyncza mnoga mianownikżeński
Komórpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Komórpojedyncza mnoga celownikżeński
Komórpojedyncza mnoga biernikżeński
Komórpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Komórpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Komórpojedyncza mnoga wołaczżeński

komór (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: komóra

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komórmnoga dopełniaczżeński
komórapojedyncza mianownikżeński
komórachmnoga miejscownikżeński
komóramimnoga narzędnikżeński
komórąpojedyncza narzędnikżeński
komórępojedyncza biernikżeński
komóropojedyncza wołaczżeński
komórommnoga celownikżeński
komórymnoga mianownikżeński
komórymnoga biernikżeński
komórymnoga wołaczżeński
komórypojedyncza dopełniaczżeński
komórzepojedyncza celownikżeński
komórzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz