mar-cin-ce

Marcince (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marcinko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcincepojedyncza celownikmęski osobowy
Marcincepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marcinkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marcinkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marcinkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marcinkępojedyncza biernikmęski osobowy
Marcinkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marcinkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Marcinkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marcinkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marcinkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Marcinkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Marcinkommnoga celownikmęski osobowy
Marcinkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marcinkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marcinkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marcinkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz