zdzier-ce

zdzierce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: zdzierca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zdziercapojedyncza mianownikmęski osobowy
zdziercachmnoga miejscownikmęski osobowy
zdziercamimnoga narzędnikmęski osobowy
zdziercąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
zdziercemnoga mianownikmęski zwierzęcy
zdziercemnoga biernikmęski zwierzęcy
zdziercemnoga wołaczmęski zwierzęcy
zdziercępojedyncza biernikmęski osobowy
zdziercopojedyncza wołaczmęski osobowy
zdziercommnoga celownikmęski osobowy
zdziercówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zdziercówmnoga biernikmęski osobowy
zdziercymnoga mianownikmęski osobowy
zdziercymnoga wołaczmęski osobowy
zdziercypojedyncza celownikmęski osobowy
zdziercypojedyncza miejscownikmęski osobowy
zdziercypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz