kontr-wy-wia-dow-ce

kontrwywiadowce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: kontrwywiadowca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontrwywiadowcapojedyncza mianownikmęski osobowy
kontrwywiadowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
kontrwywiadowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
kontrwywiadowcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
kontrwywiadowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
kontrwywiadowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
kontrwywiadowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
kontrwywiadowcępojedyncza biernikmęski osobowy
kontrwywiadowcopojedyncza wołaczmęski osobowy
kontrwywiadowcommnoga celownikmęski osobowy
kontrwywiadowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kontrwywiadowcówmnoga biernikmęski osobowy
kontrwywiadowcymnoga mianownikmęski osobowy
kontrwywiadowcymnoga wołaczmęski osobowy
kontrwywiadowcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kontrwywiadowcypojedyncza celownikmęski osobowy
kontrwywiadowcypojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz