łech-ci-wo-ść

łechciwość (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: łechciwość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łechciwościmnoga dopełniaczżeński
łechciwościmnoga mianownikżeński
łechciwościmnoga biernikżeński
łechciwościmnoga wołaczżeński
łechciwościpojedyncza celownikżeński
łechciwościpojedyncza miejscownikżeński
łechciwościpojedyncza dopełniaczżeński
łechciwościpojedyncza wołaczżeński
łechciwościachmnoga miejscownikżeński
łechciwościamimnoga narzędnikżeński
łechciwościąpojedyncza narzędnikżeński
łechciwościommnoga celownikżeński
łechciwośćpojedyncza biernikżeński
łechciwośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz