jan-sen

Jansen (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Jansen

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jansenpojedyncza mianownikmęski osobowy
Jansenapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Jansenapojedyncza biernikmęski osobowy
Jansenachmnoga miejscownikmęski osobowy
Jansenamimnoga narzędnikmęski osobowy
Jansenempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Janseniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Janseniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Jansenommnoga celownikmęski osobowy
Jansenowipojedyncza celownikmęski osobowy
Jansenowiemnoga mianownikmęski osobowy
Jansenowiemnoga wołaczmęski osobowy
Jansenówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Jansenówmnoga biernikmęski osobowy
Jansenymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Jansenymnoga biernikmęski zwierzęcy
Jansenymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Jansen (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Jansen

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jansenpojedyncza mnoga mianownikżeński
Jansenpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Jansenpojedyncza mnoga celownikżeński
Jansenpojedyncza mnoga biernikżeński
Jansenpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Jansenpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Jansenpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz