ku-ła-ki

kułaki (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: kułak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kułacymnoga mianownikmęski osobowy
kułacymnoga wołaczmęski osobowy
kułakpojedyncza mianownikmęski osobowy
kułakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kułakapojedyncza biernikmęski osobowy
kułakachmnoga miejscownikmęski osobowy
kułakamimnoga narzędnikmęski osobowy
kułakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kułakimnoga biernikmęski zwierzęcy
kułakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kułakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kułakommnoga celownikmęski osobowy
kułakowipojedyncza celownikmęski osobowy
kułakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kułakówmnoga biernikmęski osobowy
kułakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kułakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Kułaki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kułak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kułakpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kułakpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kułakapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kułakachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kułakamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kułakimnoga mianownikmęski rzeczowy
kułakimnoga biernikmęski rzeczowy
kułakimnoga wołaczmęski rzeczowy
kułakiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kułakommnoga celownikmęski rzeczowy
kułakowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kułakówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kułakupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kułakupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Kułakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kułakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kułakapojedyncza biernikmęski osobowy
Kułakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kułakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kułakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kułakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kułakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kułakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kułakommnoga celownikmęski osobowy
Kułakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kułakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kułakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kułakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kułakówmnoga biernikmęski osobowy
Kułakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kułakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Kułaki (nazwa geograficzna) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: Kułaki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kułakachmnoga miejscowniknijaki
Kułakamimnoga narzędniknijaki
Kułakimnoga mianowniknijaki
Kułakimnoga bierniknijaki
Kułakimnoga wołacznijaki
Kułakommnoga celowniknijaki
Kułakówmnoga dopełniacznijaki
Kułakachmnoga miejscowniknijaki
Kułakamimnoga narzędniknijaki
Kułakimnoga mianowniknijaki
Kułakimnoga bierniknijaki
Kułakimnoga wołacznijaki
Kułakommnoga celowniknijaki
Kułakówmnoga dopełniacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz