in-kwi-zy-to-ria-tu

inkwizytoriatu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: inkwizytoriat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
inkwizytoriaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
inkwizytoriaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
inkwizytoriatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
inkwizytoriatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
inkwizytoriatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
inkwizytoriatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
inkwizytoriatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
inkwizytoriatommnoga celownikmęski rzeczowy
inkwizytoriatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
inkwizytoriatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
inkwizytoriatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
inkwizytoriatymnoga mianownikmęski rzeczowy
inkwizytoriatymnoga biernikmęski rzeczowy
inkwizytoriatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz