kor-beń

Korbeń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Korbeń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korbeniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Korbeniapojedyncza biernikmęski osobowy
Korbeniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Korbeniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Korbeniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Korbeniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Korbeniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Korbeniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Korbeniommnoga celownikmęski osobowy
Korbeniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Korbeniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Korbeniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Korbeniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Korbeniówmnoga biernikmęski osobowy
Korbeniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Korbeniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Korbeńpojedyncza mianownikmęski osobowy

Korbeń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Korbeń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korbeńpojedyncza mnoga mianownikżeński
Korbeńpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Korbeńpojedyncza mnoga celownikżeński
Korbeńpojedyncza mnoga biernikżeński
Korbeńpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Korbeńpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Korbeńpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz