dzi-wo-to-wie

Dziwotowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziwota

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziwociepojedyncza celownikmęski osobowy
Dziwociepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziwotapojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziwotachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziwotamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziwotąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziwotępojedyncza biernikmęski osobowy
Dziwotopojedyncza wołaczmęski osobowy
Dziwotommnoga celownikmęski osobowy
Dziwotowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziwotowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziwotówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziwotówmnoga biernikmęski osobowy
Dziwotymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziwotymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziwotymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziwotypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz