ujarz-mi-cie-la-mi

ujarzmicielami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ujarzmiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ujarzmicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
ujarzmicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ujarzmicielapojedyncza biernikmęski osobowy
ujarzmicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
ujarzmicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
ujarzmicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
ujarzmicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
ujarzmicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
ujarzmicielemnoga mianownikmęski osobowy
ujarzmicielemnoga wołaczmęski osobowy
ujarzmicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ujarzmicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
ujarzmicielimnoga biernikmęski osobowy
ujarzmicielommnoga celownikmęski osobowy
ujarzmicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
ujarzmicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ujarzmicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz