de-on-to-lo-gicz-no-ść

deontologiczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: deontologiczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
deontologicznościmnoga dopełniaczżeński
deontologicznościmnoga mianownikżeński
deontologicznościmnoga biernikżeński
deontologicznościmnoga wołaczżeński
deontologicznościpojedyncza celownikżeński
deontologicznościpojedyncza miejscownikżeński
deontologicznościpojedyncza dopełniaczżeński
deontologicznościpojedyncza wołaczżeński
deontologicznościachmnoga miejscownikżeński
deontologicznościamimnoga narzędnikżeński
deontologicznościąpojedyncza narzędnikżeński
deontologicznościommnoga celownikżeński
deontologicznośćpojedyncza biernikżeński
deontologicznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz