śle-dzien-nik

śledziennik (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: śledziennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
śledziennicymnoga mianownikmęski osobowy
śledziennicymnoga wołaczmęski osobowy
śledziennikpojedyncza mianownikmęski osobowy
śledziennikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
śledziennikapojedyncza biernikmęski osobowy
śledziennikachmnoga miejscownikmęski osobowy
śledziennikamimnoga narzędnikmęski osobowy
śledziennikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
śledziennikimnoga biernikmęski zwierzęcy
śledziennikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
śledziennikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
śledziennikommnoga celownikmęski osobowy
śledziennikowipojedyncza celownikmęski osobowy
śledziennikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
śledziennikówmnoga biernikmęski osobowy
śledziennikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
śledziennikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz