bro-ńkiem

Brońkiem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Broniek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Broniekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Brońkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Brońkapojedyncza biernikmęski osobowy
Brońkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Brońkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Brońkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Brońkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Brońkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Brońkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Brońkommnoga celownikmęski osobowy
Brońkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Brońkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Brońkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Brońkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Brońkówmnoga biernikmęski osobowy
Brońkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Brońkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz