wie-śniacz-kiem

wieśniaczkiem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wieśniaczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wieśniaczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
wieśniaczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wieśniaczkapojedyncza biernikmęski osobowy
wieśniaczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
wieśniaczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
wieśniaczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wieśniaczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
wieśniaczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wieśniaczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wieśniaczkommnoga celownikmęski osobowy
wieśniaczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
wieśniaczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
wieśniaczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
wieśniaczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wieśniaczkówmnoga biernikmęski osobowy
wieśniaczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wieśniaczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz