be-ne-dyk-tą

Benedyktą (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Benedykta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
benedykciepojedyncza celownikżeński
benedykciepojedyncza miejscownikżeński
benedyktmnoga dopełniaczżeński
benedyktapojedyncza mianownikżeński
benedyktachmnoga miejscownikżeński
benedyktamimnoga narzędnikżeński
benedyktąpojedyncza narzędnikżeński
benedyktępojedyncza biernikżeński
benedyktopojedyncza wołaczżeński
benedyktommnoga celownikżeński
benedyktymnoga mianownikżeński
benedyktymnoga biernikżeński
benedyktymnoga wołaczżeński
benedyktypojedyncza dopełniaczżeński
Benedykciepojedyncza celownikżeński
Benedykciepojedyncza miejscownikżeński
Benedyktmnoga dopełniaczżeński
Benedyktapojedyncza mianownikżeński
Benedyktachmnoga miejscownikżeński
Benedyktamimnoga narzędnikżeński
Benedyktąpojedyncza narzędnikżeński
Benedyktępojedyncza biernikżeński
Benedyktopojedyncza wołaczżeński
Benedyktommnoga celownikżeński
Benedyktymnoga mianownikżeński
Benedyktymnoga biernikżeński
Benedyktymnoga wołaczżeński
Benedyktypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz