dzi-wo-twor-no-ść

dziwotworność (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dziwotworność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziwotwornościmnoga dopełniaczżeński
dziwotwornościmnoga mianownikżeński
dziwotwornościmnoga biernikżeński
dziwotwornościmnoga wołaczżeński
dziwotwornościpojedyncza celownikżeński
dziwotwornościpojedyncza miejscownikżeński
dziwotwornościpojedyncza dopełniaczżeński
dziwotwornościpojedyncza wołaczżeński
dziwotwornościachmnoga miejscownikżeński
dziwotwornościamimnoga narzędnikżeński
dziwotwornościąpojedyncza narzędnikżeński
dziwotwornościommnoga celownikżeński
dziwotwornośćpojedyncza biernikżeński
dziwotwornośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz