asz-mo-ść

aszmość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: aszmość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
aszmościmnoga dopełniaczmęski osobowy
aszmościmnoga biernikmęski osobowy
aszmościpojedyncza biernikmęski osobowy
aszmościpojedyncza celownikmęski osobowy
aszmościpojedyncza miejscownikmęski osobowy
aszmościpojedyncza dopełniaczmęski osobowy
aszmościpojedyncza wołaczmęski osobowy
aszmościachmnoga miejscownikmęski osobowy
aszmościamimnoga narzędnikmęski osobowy
aszmościąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
aszmościemnoga mianownikmęski zwierzęcy
aszmościemnoga biernikmęski zwierzęcy
aszmościemnoga wołaczmęski zwierzęcy
aszmościemnoga mianownikmęski osobowy
aszmościemnoga wołaczmęski osobowy
aszmościommnoga celownikmęski osobowy
aszmościowiemnoga mianownikmęski osobowy
aszmościowiemnoga wołaczmęski osobowy
aszmośćpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz