wy-cho-wa-ńcy

wychowańcy (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wychowaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wychowaniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
wychowańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wychowańcapojedyncza biernikmęski osobowy
wychowańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
wychowańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
wychowańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wychowańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
wychowańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wychowańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wychowańcommnoga celownikmęski osobowy
wychowańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
wychowańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wychowańcówmnoga biernikmęski osobowy
wychowańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wychowańcupojedyncza wołaczmęski osobowy
wychowańcymnoga mianownikmęski osobowy
wychowańcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz